jesienny chłód

bezdomny czyści z błota

zardzewiały klucz

Magdalena Banaszkiewicz

jesień rdzawa
coraz dalej od siebie
więdną liście

Monika Wysocka

pierwsza dojrzała truskawka

z naszego ogródka

dzielimy się nią

po połowie

przez otwarte okno

stukot damskich obcasów

to znowu nie ty

piorun łączy przez chwilę

niebo i ziemię

spróbuję wspiąć się po następnym

to moja jedyna szansa

by trafić do raju

nasi zaczęli z " Bogurodzicą"

tamci odpowiedzieli " Christ ist erstanden"

tak wiele

Ukrzyżowanych Matek Boskich i świętych patronów

legło na ziemi

porąbanych zmiażdżonych pokłutych

wołano ich przed śmiercią

w tylu językach

a Pana

paliły rany po gwoździach

 nie wiem

jak to się stało

że znalazłem Cię

taki skarb niewyobrażalny

                                aż trudno uwierzyć mi w to szczęście

że jesteś

więc teraz bardzo proszę

pomóż mi proszę i pomagaj stale

 i nie pozwól

bym kiedyś Cię zgubił

Panie Boże

wszystko co było do wygrania

przegrałem

co było do zdobycia

straciłem

jutro jednak zacznę od nowa

uśmiechnięty Syzyf

z coraz większym kamieniem

i góra która nie ma szczytu

                                      jutro zacznę jeszcze raz

czy twoje chore dzieci też płakały

kiedy lekarz dawał im zastrzyk

czy próbowały uciekać

i szukały ratunku przed gorzkimi pigułkami

a ty, kochający je przecież ojcze

czy wygoniłeś lekarza

wyrzuciłeś lekarstwa

że bardzo boli

że niedobre....

najważniejsze jest zdrowie

wierzę

że kiedy idący na rzeź skazańcy w obozach

ciężko chorzy dzieci

i wszyscy niewinni

modlą się i proszą o ratunek

On patrzy z pobłażliwością

na nasz strach

a kiedy jest już po wszystkim

biegający tam na górze

tak zdrowi i szczęśliwi

że aż nie mają czasu ani okazji powiedzieć nam o tym

stwierdzają

nie warto się bać

śmierć jest tylko  tak straszna

jak Baba Jaga z dziecięcych bajek

i zawstydzeni własną słabością

pójdą do swoich ulubionych zajęć

zgaś światło

niech noc gęsta od snu

rozleje się między nami

daj rękę

chcę lepiej widzieć to co wspominasz

światła przejeżdżających aut

wędrują po pokoju

krzyżami światła

druga w nocy

kołyszę się leciutko

na krawędzi snu

z radia szemrze muzyka

zakreśliłem już krąg

wewnątrz którego

upłynie moje życie

wiem już

czego nie uda mi się dosięgnąć

co niemożliwe już do zdobycia

pogodziłem się ze sobą

tylko czasami jeszcze chce mi się płakać

Kiedy zobaczyłem zdjęcia

z obozów koncentracyjnych

przeczytałem wspomnienia

i kiedy znów pogodziłem się

z Wszechmogącym

- Twój Syn

umęczon

był przez niecałą dobę

ukrzyżowan

kilka godzin

a oni

teraz już wiem

że w piekle

diabły też wrzeszczą

po niemiecku