-Stedowi_

położyłem się spać wieczorem

a obudziłem rano

zostałeś we śnie bezpieczny

już zmęczony

przywiązany ręką do zegarka

odprawiłem poranny rytuał

ziewanie ubieranie jedzenie

w radiu chcieli być sobą

następne osiem godzin pomijam milczeniem

tobie praca kojarzyła się z modlitwą

po obiedzie umyłem ręce

słowa gesty uśmiechy - pieczątki

zostały za drzwiami

wybrałeś się w daleką podróż

najpierw pociąg

potem garść tabletek

a pozdrów tam Babcię Potęgową !

ten tłum

który On rozgonił

był nadal

skryli się tylko w cieniu

patrzyli – co będzie dalej

       - nie grzesz już więcej

 -       idź                         

                                       i odszedł                                                                         

co będzie jutro

co dam jeść moim dzieciom

oszołomiona

nie zdążyłam zapytać

wiatr zaciera słowa

które On napisał na piasku

spoglądam w cień

czy któryś z tłumu

odważy się teraz

przyjść do mnie ?

źle  wymyśliłeś ten świat

o Panie

mężczyźni też powinni

regularnie krwawić

 byłoby

mniej wojen na świecie

z tej książki zapamiętałem że

„ w ludziach więcej rzeczy zasługuje na podziw niż na pogardę”

a wszystkie nasze dzienne sprawy

łatwo może zburzyć

choćby stado chorych szczurów

Panie Grand – kiedy byłem młody

miałem zamiar dopisać ciąg dalszy

do Pańskiej powieści

dzisiaj mnie też wystarczy że
„wytworna amazonka siedząc na wspaniałej kasztance
 jechała       

         kwitnącymi alejkami Lasku Bulońskiego

mój ulubiony poeta

pisał  o świętym Józefie

jaki to z niego był

pracowity i zaradny Żyd

                                                  pragnę i ja wspomnieć o pewnym Szymonie

na którego wołali Piotr

prawa ręka Jezusa

nawet po wodzie chodzić potrafił

póki nie pomyślał  co wyczynia

Nauczyciela niezbyt uważnie słuchał

do bitki się  rwał

i nóg nie chciał  myć

łatwo obiecywał

i szybko gorliwość w nim stygła

teraz nie znosi piania kogutów

zginął też po naszemu

ofiarnie i z poświęceniem

nie napisano czy lubił wódkę

ale i tak wierzę  gorąco

że to nasz rodak

                                                          że Święty Piotr był Polakiem

czy dostrzegł ksiądz miny dzieci

gdy w trakcie zbierania na tacę

pogłaskał je po głowie

te czułości to znacznie więcej

niż obrazek święty

i kartkówka z katechizmu

dziś księża pewnie pod presją czasów

są tacy skąpi i boją się tego gestu

tak starać się iść

dawać odkrywać kochać

żeby poczuć

dotyk Jego  ręki

jedni mają sukienki z trawy

kolorowe piórka

i przekłute uszy

inni szaty drogocenne

wymyślne nakrycia głowy

łańcuchy i pierścienie

kapłani

mówią nam o liliach polnych

od

Świątobliwości

Ekscelencji

Eminencji

bliższy mi ksiądz

w czarnej sutannie

a do naszego Pana

wystarczyło powiedzieć

Nauczycielu

jaka ja byłam szczęśliwa

gdy przysłano do nas swatów

jakie ja miałam plany

i marzenia jakie

mój uczciwy pobożny mąż

gromadka dzieci i zamożny dom

 Hiobie bogobojny

 przyszło ci zapłacić  za miłość do Boga

Boże wszechmocny

dlaczego poświęciłeś nas

w sporze ze złym

Ojcze miłosierny

ja też mam duszę

i nie wiedziałeś że będę cierpieć

gdy przepadało wszystko

gdy umierały dzieci

Bóg dał

Bóg wziął

Bóg zwrócił

Bóg się bawi ?

Czy byłeś dumny w chwili tryumfu

Wszechwiedzący – nie wiedziałeś

jak postąpi mój nieszczęśliwy mąż

wskrzesiłeś nas wspaniałomyślnie

ale nic nie jest już takie jak przedtem

byliśmy martwi i nie jesteśmy całkiem żywi

pamiętam wszystko i stale się boję

Ciebie i Hioba

modlę się zapomnij o nas

zostaw w spokoju

kiedy mówią o nim w kościele

słychać potępienie i  pogardę

jemu nikt nie nadstawi drugiego policzka

ani nie przekaże znaku pokoju

Panie !

tyle złych duchów wyrzucałeś

pokonałeś szatana na pustyni

a pozwoliłeś złemu być na ostatniej wieczerzy

co chcesz uczynić, czyń teraz

i patrzyłeś jak odchodzi

żebyś mógł potem  wyszeptać

wykonało się

wykorzystany biedny Judaszu

miłosierdzie Pańskie jest nieskończone

dlatego wołam do wszystkich

módl się za nami

módlmy się za niego

poranek
z uchem przy brzuchu żony
rozmawiam z dzieckiem

już po świętach
lektura książki kucharskiej
zamiast kolacji